علائم پسوریازیس و بهترین راه های درمان

پسوریازیس یک بیماری پوستی مزمن و عود کننده است. گسترش این بیماری به طرز قابل توجهی متفاوت بوده و شامل بروز های خفیف تا شدید می شود.

در حالی که موارد خفیف به گونه ای هستند که ممکن است فرد متوجه ابتلای خود نشود، موارد شدید می توانند شخصیت اجتماعی فرد را فلج کرده و در برخی موارد تهدید کننده زندگی او باشند. اساسا، هر فردی در هر سنی می تواند به پسوریازیس دچار شود اما نوع زودرس آن در افراد 16 تا 22 ساله و نوع دیررس آن در افراد 50 تا 60 ساله بیش تر دیده می شود. پسوریازیس از کلمه یونانی پسورا گرفته شده که به معنای خارش می باشد. حدود 2 درصد از جمعیت به پسوریازیسی خفیف تا شدید مبتلا هستند. پسوریازیس واگیردار نیست.

چه چیزی سبب پسوریازیس می شود؟

پسوریازیس یک وضعیت ارثی بوده که شیوه دقیق انتقال آن از یک نسل به نسلی دیگر مشخص نیست. با این که استعداد ابتلا به پسوریازیس در ژن های فرد نهفته است اما به هیچ وجه نمی توان احتمال ابتلای فرد به پسوریازیس را قطعی دانست. با این حال، قرار گرفتن در معرض برخی محرک ها (مانند عفونت های استرپتوکوکی در حلق، الکل، برخی دارو ها و محرک های موضعی) یا آسیب پوستی می تواند سبب بروز پسوریازیس در افرادی شود که از لحاظ ژنتیکی مستعد ابتلا هستند. همچنین، استرس هم می تواند آغازگر ابتلا به پسوریازیس باشد. پسوریازیس دو نوع اصلی دارد: پسوریازیس ولگاریس (پلاک مانند) و پسوریازیس پوسچولوزا (پوسچولر)

انواع مختلف پسوریازیس می توانند بسته به شدت، مدت، ناحیه درگیر در بدن و ظاهر ضایعات به زیر گروه هایی تقسیم شوند.

حدود 6 درصد افرادی که به این بیماری مبتلا هستند به آرتریت پسوریازیس نیز در مفاصل خود دچار می شوند. آرتریت های پسوریازیسی در درجه اول در انگشتان دست و پا رخ می دهند اما رخداد آن در ستون فقرات نیز تقریبا شایع است.

علائم پسوریازیس

علائم پسوریازیس ولگاریس

پسوریازیس ولگاریس شایع ترین شکل این بیماری است. علائم اولیه بروز آن شامل موارد زیر می شوند:

  • نقاط یا مناطق قرمز
  • بزرگ شدن مناطق قرمز و فلس مانند شدن آن ها

قسمت های بالایی فلس ها در مقادیر زیاد ریزش کرده اما لایه های پایینی فلس ها محکم در جای خود باقی می مانند.

هنگامی که فلس ها ریزش می کنند چندین نقطه کوچک می توان دید که از آن ها خونریزی صورت می گیرد.

پسوریازیس ناخن معمولا خود را به صورت حفره های کوچکی در ناخن ها بروز می دهد. بروز این نوع بیماری می تواند شدید بوده و سبب ضخیم شدن و افتادن ناخن ها شود.

پسوریازیس معکوس در نواحی چین دار پوست رخ می دهد. در این مورد، پلاک هایی قرمز رنگ و با احساس خارش در نواحی زیر بغل، زیر پستان، روی شکم، در کشاله ران یا بر روی باسن پدیدار می شوند. این پلاک ها اغلب توسط یک قارچ مخمر مانند به نام کاندیدا آلبیکنز آلوده می شوند.

پسوریازیس خالدار یک گونه خاص از پاین بیماری است که در درجه اول به شدت در کودکان و افراد جوان رخ می دهد و ناشی از یک عفونت استپرتوکوکی در گلو می باشد. در این نوع پسوریازیس، مناطقی فلس مانند و به شکل قطره بر روی تمام سطح بدن ظاهر می شوند. در بسیاری موارد، این وضعیت خود به خود پس از چند هفته یا چند ماه از بین می رود.

تمایز دادن این بیماری در پوست سر از درماتیت سبوره نوزادی می تواند سخت باشد. همچنین، گاهی اوقات این دو بیماری با هم رخ می دهند. بروز پسوریازیس می تواند به ایجاد ضایعاتی در صورت، گوش یا خط مو منجر شود.

علائم پسوریازیس پوسچولر

پسوریازیس پوسچولر یک نوع نادر از این بیماری است که در آن میزان التهاب بسیار شدید است. در این وضعیت، علاوه بر ضایعات معمول، تاول ها یا پوسچول هایی حاوی مایع بر روی پوست ظاهر می شوند. این بیماری می تواند تمام بدن یا فقط کف دست ها و پاها را تحت تاثیر قرار دهد. شدت این بیماری متغیر است.

آیا پسوریازیس ارثی است؟

بله اما شیوه به ارث رسیدن آن پیچیده است.

عکس پسوریازیس

شیوع پسوریازیس چقدر بوده و چه کسی به آن مبتلا می شود؟

حدودا 1 نفر از هر 50 نفر در برهه ای از زندگی خود به پسوریازیس مبتلا می شود. این بیماری در سفیدپوستان شیوع بیش تری دارد. در درجه اول این بیماری می تواند در هر سنی بروز دهد اما اغلب اوقات در سنین 15 تا 30 بروز می دهد.

افراد مبتلا به این بیماری ممکن است افرادی در خانواده خود داشته باشند که آن ها نیز به این مشکل دچار باشند. همچنین، یک مطالعه گسترده نشان داد افراد سیگاری (و سیگاری هایی که از ترک آن ها کم تر از 20 سال می گذرد) نسبت به افراد دیگر در معرض خطر بیش تری جهت ابتلا به پسوریازیس هستند. یک فرضیه برای توضیح این وضعیت این است که سموم موجود در سیگار می توانند اجزایی از سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار دهند که با پسوریازیس در ارتباط هستند.

آیا مشکلاتی دیگری هم با پسوریازیس در ارتباط هستند؟

افراد مبتلا به این بیماری گرایش بیش تری جهت ابتلا به دیگر مشکلات دارند. با این حال، ابتلا به پسوریازیس به این معنا نیست که فرد حتما به مشکلات دیگری هم مبتلا می شود. این مشکلات شامل موارد زیر می شوند:

#مشکلات مفصلی

حدود 1 یا 2 نفر از هر 10 نفر مبتلا به پسوریازیس پلاکی مزمن، به التهاب و درد مفاصل (آرتریت) نیز مبتلا می شوند. این مشکل آرتریت پسوریازیس نام دارد. هر مفصلی می تواند در این عارضه تحت تاثیر قرار گیرد اما شایع ترین مفاصلی که آسیب می بینند انگشتان دست و پا هستند. علت این موضوع مشخص نیست. در صورتی که فرد به پسوریازیس مبتلا بوده و در نواحی مفصلی خود دچار درد یا التهاب شود باید به پزشک مراجعه کند.

# عوامل خطر برای ابتلا به بیماری قلبی عروقی

افراد مبتلا به این بیماری دارای احتمال بیش تری جهت داشتن برخی عوامل خطر مرتبط با بیماری های قلبی عروقی (مانند سکته مغزی یا بیماری قلبی) هستند. این عوامل شامل سطح بالای کلسترول و دیگر چربی ها در خون (هایپر لیپیدمی)، فشار خون بالا (هایپرتانسیون) و دیابت می باشد. در صورتی که فرد بجای ابتلا به پسوریازیس خفیف به نوع شدید آن ابتلا داشته باشد، گرایش بیش تری نیز جهت ابتلا به این عوامل خطر خواهد داشت. در صورتی که فرد به پسوریازیس ابتلا دارد باید با پزشک یا پرستار خود درباره عوامل خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی و راه های مقابله با آن ها گفت و گو کند.

#چاقی

همچنین، به نظر می رسد که پسوریازیس در افراد چاق بیش تر رایج است. ممکن است برخی افراد مبتلا به پسوریازیس در ارتباط با مشکلات پوستی خود احساس شرمندگی کرده و تصویری منفی از بدن خود در ذهن داشته باشند. همچنین، احتمال دارد این افراد از انجام برخی فعالیت ها مانند شنا کردن به دلیل عدم پوشش پوست و قرار گرفتن آن در معرض دید دیگران خودداری کنند. روابط شخصی نیز می توانند تحت تاثیر قرار گیرند. برخی افراد مبتلا به پسوریازیس به اضطراب و افسردگی مبتلا می شوند.

 

چه اقداماتی را می توان در خانه انجام داد؟

مهم است فرد قبول کند که پسوریازیس یک وضعیت مزمن و دراز مدت است. این بیماری به وسیله دوره های بروز و بهبودی آن شناخته می شود. در صورتی که فرد دریابد که بعضی موارد مشخص سبب بدتر شدن پسوریازیس او می شوند باید از آن ها دوری کند.

لازم به ذکر است، تمامی درجات پسوریازیس می توانند به طور موثری مداوا شوند. مداوا درمان نیست اما سبب اطمینان از به دست آمدن یک زندگی، با کیفیتی بهتر می شود.

تشخیص

تشخیص معمولا پس از معاینه دقیق پوست انجام می شود. در صورتی که هرگونه تردیدی در ارتباط با تشخیص وجود داشته باشد پزشک از پوست فرد نمونه برداری می کند. در نمونه برداری یک قسمت کوچک از پوست برداشته شده و برای یک متخصص فرستاده می شود تا آن را در زیر میکروسکوپ ارزیابی کند.

دورنمای آینده

در حالی که برخی افراد چندین دوره بروز علائم را تجربه می کنند اما ممکن است برخی دیگر کم تر و یا بیش تر به صورت مزمن تحت تاثیر قرار گیرند. همچنین، سطوح بسیار زیادی در بین این دو سطح ذکر شده از بیماری قرار می گیرند.

درمان اگزما

درمان پسوریازیس

درمان این بیماری که باید با همکاری تنگاتنگ بیمار و پزشک عمومی یا متخصص پوست صورت گیرد شامل روش های درمانی متعددی می شود که به صورت دارو های موضعی یا خوراکی هستند. این درمان به سن بیمار، وضعیت سلامت او و نوع پسوریازیس بستگی دارد. مرطوب کننده ها عامل مهمی در درمان بیماری بوده و می توانند تنها چیزی باشند که برای درمان پسوریازیس های خفیف مورد نیاز است. مرطوب کننده ها خشکی، ترک خوردگی و فلس مانند شدن پوست را کاهش می دهند. همچنین، این مواد نیاز به درمان فعال را نیز کم می کنند.

درمان های موضعی خاص شامل پماد ها و کرم ها حاوی قطران زغال سنگ، دیترانول، تازاروتین (زوراک) یا ترکیبات مرتبط با ویتامین D می شوند. از نمونه های ترکیبات مرتبط با ویتامین D می توان به کلسی پوتریول (دوونکس)، کلسیتریول (سیلکیس) یا تاکالسیتول (کوراتودرم) اشاره کرد.

گاهی اوقات، پماد های حاوی کورتیکو استروئید برای مدت کوتاهی استفاده می شوند.

استفاده از ترکیب یک داروی کورتیکواستروئید با یک داروی دیگر، چه به صورت دو محصول جداگانه باشند و چه یک محصول که ترکیبی از آن دو است می تواند برای درمان پسوریازیس ولگاریس مزمن مفید باشد. از نمونه های محصولات تکی که ترکیب هر دوی این دارو ها را در خود دارند می توان به دووبت (کلسیپوتریول و بتامتازون) یا آلفوسیل HC (قطران زغال سنگ و هیدرو کورتیزون) اشاره کرد.

لوسیون های مخصوصی جهت درمان پوست سر موجود می باشند. این لوسیون ها اغلب حاوی سالیسیلیک اسید، قطران زغال سنگ، گوگرد یا کورتیکو استرویید می باشند. ویتامین D جهت استفاده بر روی پوست سر در بازار موجود است.

هر دو روش فتوتراپی (امواج فرابنفش B یا UVB) و پسورالن امواج فرابنفش A (PUVA) در مراکز تخصصی پوست برای درمان پسوریازیس هایی استفاده می شوند که در محدوده وسیعی پخش شده اند. بیماران بسیاری دریافته اند که نور خورشید نیز برای آن ها مفید است. درمان خوراکی با دارو های سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند سیکلوسپورین (نئورال)، متو تروکسات (مکس ترکس) یا مشتق ویتامین A به نام اسیترین (نئوتیگاسون) می تواند برای درمان بیماران مبتلا به پسوریازیسی مفید باشد که شدید، وسیع و غیر پاسخگو به درمان ها می باشد.

تزریق دارو های سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند اتانرسپت (انبرل)، آدالیمو ماب (هومیرا)، اوستکینو ماب (استلارا) یا اینفلکسی مب (رمیکاد) می تواند برای بیماران مبتلا به پسوریازیسی پلاکی استفاده شود که به دارو های سیکلوسپورین، متو تروکسات و فوتو شیمی درمانی پاسخگو نبوده است. همچنین، این تزریقات برای افرادی که توانایی یا تحمل مصرف این دارو ها را ندارند نیز استفاده می شود.

تحقیقات وسیعی در حال انجام است تا راه های بهتری برای درمان بیماری پیدا شود. روش های درمانی جدید به طور معمول معرفی می شوند که شرایط برخی بیماران را می توانند بهبود بخشند.

علائم پسوریازیس و بهترین راه های درمان
به این مطلب امتیاز دهید
4 (0%) 1 رای

پوست پدیا مرجع تخصصی مشاوره پوست و مو

زیر نظر دکتر گیتا مجید زاده و دکتر نابت تاجمیر ریاحی

۰۲۱۲۲۶۵۷۹۱۶

سیستم پرسش و پاسخ

ثبت سوال جدید

سوال خود را در اینجا ثبت کنید و از سیستم کد رهگیری دریافت نمائید. پاسخ شما سریعترین زمان از طریق ایمیل و SMS به شما اطلاع داده خواهد شد.

پیگیری سوال قبل

برای پیگیری پاسخ سوال قبلی ، کد رهگیری خود که از طریق ای میل یا SMSبرای شما ارسال شده را در این قسمت وارد کنید تا پاسخ دکتر را مشاهده فرمائید
تصاویر پیوست امکان انتخاب تا ۵ تصویر وجود دارد. جهت انتخاب چندگانه کلید Ctrl را نگه دارید.
© همیارسیستم
پرسش از دکتر